Mine annesinden Sevecene mektup…

Meleğim yavrum kuzum zeytinim… Sana senin en sevdiğin yerden senin bizim odamızdan yazıyorum. Senin yatağında senin pijamalarınla yatıyorum. Ama ne oyuncakların ne eşyaların hiç biri sen değil. Seni çok özledim ben prensesim çok özledim. Yanıyor yüreğim ruhum yanıyor bebeğim. Hani hiç kıyamazdın sen bana ben üzülmeyeyim diye beni hiç kırmazdın, dayanamazdın hani benim üzülmeme annecim. Şimdi ne yaptın be meleğim, nasıl bıraktın gittin beni nasıl be annecim. Şimdi ne çok üzüldüğümü biliyorsun. Söz vermiştin bana ellerimi bırakmayacaktın beni sensiz bırakmayacaktın söz vermiştin annecim. Sensizlik çok zormuş be kızım çok zor be zeytinim. Kokunu, soluğunu nefesini cadılığını bile her şeyini özledim yavrum her şeyine hasretim artık beni sensiz bırakma annecim rüyalarıma daha çok gel kokunu yolla bana gözlerini yolla zeytin gözlüm. Bu isyan değil annecim kırılma bana rahat uyu sen. Bu benimki sana özlem. Mekanın cennet yatağın aydınlık ruhun nur olsun meleğim. Seni seviyorum.

Annen Mine GÜNDÜZ